1. „Czekając na Godota” Samuela Becketta. Ta absurdalna sztuka opowiada historię dwóch postaci, Władimira i Estragona, czekających na tajemniczego mężczyznę o imieniu Godot. Spektakl porusza tematy egzystencjalizmu, sensu życia i kondycji ludzkiej. Chwalono go za innowacyjne wykorzystanie języka i struktury.
2. „Łysy sopran” Eugène’a Ionesco. Ta absurdalna sztuka przedstawia serię pozornie bezsensownych rozmów pomiędzy parą z klasy średniej, państwem Smith i ich gośćmi, państwem Martin. Spektakl naśmiewa się z konwencji społecznych, języka i kondycji ludzkiej. Chwalono go za surrealistyczny humor oraz użycie powtórzeń i non sequitur.
To tylko kilka przykładów scenariuszy, które można wykorzystać w prezentacji teatru kameralnego. Teatr kameralny to rodzaj teatru, który odbywa się w małej, kameralnej przestrzeni i przedstawienia te świetnie sprawdzają się w tego typu oprawach.