Bez wskazówek scenicznych aktorzy pozostaliby zdani na swoją wyobraźnię, aby dowiedzieć się, jak wystawić sztukę. Może to prowadzić do wielu nieporozumień i niespójności oraz może utrudniać stworzenie spójnego przedstawienia. Wskazówki sceniczne pomagają zapewnić, że wszyscy aktorzy są na tej samej stronie i że sztuka jest wystawiana zgodnie z zamierzeniami dramatopisarza.
Oprócz udzielania instrukcji aktorom, wskazówki sceniczne mogą również pomóc w stworzeniu atmosfery i nastroju. Na przykład dramaturg może użyć wskazówek scenicznych, aby wywołać poczucie napięcia, podniecenia lub strachu. Można ich również używać do opisu scenerii spektaklu oraz do tworzenia wizualnej reprezentacji postaci i ich działań.
Wskazówki sceniczne są kluczowym elementem każdej sztuki i odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu, że sztuka zostanie zagrana zgodnie z zamierzeniami dramatopisarza.
Oto kilka konkretnych przykładów wykorzystania wskazówek scenicznych w sztukach:
* Aby wskazać ruch postaci:
>JOHN wchodzi do pokoju z lewej strony, niosąc walizkę.
* Aby wskazać blokowanie:
>MARY siada na kanapie twarzą do JOHNA.
* Aby wskazać gesty:
>JAN, gniewnie gestem wskazując na MARIĘ.
* Aby wskazać ton głosu:
>MARY mówi spokojnym, kojącym głosem.
* Aby opisać ustawienie:
>Scena to mały, przytulny salon. Jest kanapa, stolik kawowy i kominek.
* Aby stworzyć atmosferę i nastrój:
>W pokoju jest ciemno i cicho, jeśli nie liczyć dźwięku tykającego zegara. W powietrzu wisi uczucie napięcia.
Wskazówki sceniczne są dla dramaturgów ważnym narzędziem ożywiania ich sztuk. Dostarczają aktorom informacji potrzebnych do przedstawienia spektaklu zgodnie z zamierzeniami, ale można je także wykorzystać do tworzenia atmosfery i nastroju.