Miller napisał sztukę jako alegorię makartyzmu, antykomunistycznego polowania na czarownice, które miało miejsce w Stanach Zjednoczonych w latach pięćdziesiątych. Sztuka Millera porusza tematy masowej histerii, poczucia winy i niebezpieczeństw związanych ze ślepymi oskarżeniami. Tygiel doczekał się adaptacji kilku filmów i produkcji telewizyjnych i uznawany jest za jedno z najważniejszych dzieł amerykańskiego teatru.