1. Odtworzenia historii:
W epoce elżbietańskiej popularne były sztuki historyczne, a wiele z nich wystawiono w Globe Theatre. Sztuki te przedstawiały wydarzenia i postacie z historii Anglii i Rzymu, łącząc dokładność historyczną z elementami dramatycznymi. Do znanych sztuk historycznych wystawianych w teatrze Globe należą „Henryk IV” i „Ryszard III” Szekspira.
2. Komedie:
Teatr Globe znany był także z produkcji komediowych. Szekspir napisał kilka komedii, które wystawiano w teatrze, takich jak „Wieczór Trzech Króli”, „Sen nocy letniej” i „Jak wam się podoba”. Sztuki te często zawierały błędną tożsamość, humorystyczne postacie i dowcipne dialogi.
3. Tragedie:
Stałym elementem repertuaru Globe Theatre były sztuki tragiczne. Wystawiono tam tragedie Szekspira, m.in. „Hamleta”, „Otella” i „Króla Leara”. Sztuki te poruszały tematy miłości, zdrady, zemsty i konsekwencji ludzkich działań.
4. Kroniki:
Kroniki były rodzajem spektaklu przedstawiającego historię narodu, rodu królewskiego lub wielkiej postaci z przeszłości. Sztuki te często składały się z wielu części i obejmowały znaczne ramy czasowe. Do godnych uwagi kronik wystawianych w Globe należy trylogia „Henryk VI” Szekspira.
5. Tragedie zemsty:
Tragedie zemsty były popularnym podgatunkiem teatru elżbietańskiego. Przedstawienia te skupiały się na bohaterze szukającym zemsty za krzywdę wyrządzoną jemu lub jego bliskim. Przykładem tragedii zemsty dokonanej na Globe jest „Tytus Andronikus” Szekspira.
6. Sztuki pastoralne:
Sztuki pasterskie rozgrywały się w wyidealizowanych wiejskich krajobrazach i zazwyczaj dotyczyły tematów romantycznych, w tym miłości, straty i konfliktu między światem pasterskim a miejskim. Przykładem przedstawienia pasterskiego wystawianego w Globe jest „Zimowa opowieść” Szekspira.
7. Moralności:
W Globe w dalszym ciągu wystawiano także moralitety, popularną formę teatru w średniowieczu. Sztuki te w alegoryczny sposób przedstawiały walkę dobra ze złem, a postacie reprezentowały cnoty i wady moralne.
Wszechstronna scena Teatru Globe pozwoliła na produkcję różnych gatunków, z których każdy miał własną charakterystykę, tematykę i styl, tworząc bogaty gobelin teatru elżbietańskiego.