Możemy jednak przyjrzeć się niektórym sztukom wystawianym na dworze za jej panowania i wyciągnąć pewne wnioski. Oto kilka możliwości:
* „Hiszpańska tragedia” Thomasa Kyda: Sztuka ta była niezwykle popularna za panowania Elżbiety, a sama królowa słynęła z upodobania w tragediach zemsty.
* „Żyd z Malty” Christophera Marlowe’a: Kolejna popularna sztuka tamtej epoki, również poruszająca tematykę zemsty i intrygi.
* „Wakacje szewca” Thomasa Dekkera: Ta komedia odniosła sukces na dworze, prawdopodobnie trafiając w poczucie humoru królowej.
* „Tragiczna historia doktora Fausta” Christophera Marlowe’a: Sztuka ta poruszała złożone tematy ambicji i moralności, które mogły spodobać się intelektualnej stronie królowej.
Ostatecznie nie ma pewności, jaka była ulubiona sztuka królowej Elżbiety. Są to jednak niektóre ze sztuk, które najprawdopodobniej były wystawiane na dworze za jej panowania.