Helen jest główną i wieloaspektową postacią sztuki Szekspira „Wszystko dobre, co się dobrze kończy”. Odgrywa kluczową rolę w fabule i przez cały czas trwania spektaklu przechodzi znaczący rozwój postaci. Oto przegląd roli Heleny:
1. Córka Gerarda de Narbon: Helena zostaje przedstawiona jako piękna córka Gerarda de Narbon, znanego francuskiego lekarza. Jest znana ze swojej inteligencji, umiejętności uzdrawiania i silnej determinacji.
2. Miłość do Bertrama: Helena zakochuje się głęboko w Bertramie, młodym i szlachetnym hrabim, który jest jednocześnie synem hrabiny Rossillion. Pomimo różnic w statusie społecznym, Helen bezlitośnie ściga Bertrama i ostatecznie zdobywa jego rękę w małżeństwie.
3. W poszukiwaniu miłości i honoru: Główną motywacją Helen w sztuce jest zdobycie miłości i szacunku Bertrama. Obmyśla plan, jak go pozyskać, demonstrując swoją wartość i udowadniając, że jest mu równa.
4. Przebranie i oszustwo: Helen używa sprytnych przebrań i manipulacji, aby osiągnąć swoje cele. Przebiera się za biedną pielgrzymkę imieniem Diana, aby zbliżyć się do Bertrama i sprawdzić jego wierność.
5. Odkupienie i przebaczenie: Spektakl porusza tematy odkupienia i przebaczenia, ponieważ działania Helen wystawiają charakter Bertrama na próbę i ostatecznie prowadzą do jego przemiany. Dzięki wspólnym doświadczeniom Bertram rozpoznaje prawdziwą wartość Helen i ostatecznie się w niej zakochuje.
6. Rozwiązanie i szczęśliwe zakończenie: W ostatnim akcie spektaklu konflikty zostają rozwiązane, a historia kończy się szczęśliwym zakończeniem. Bertram publicznie wyznaje swoją miłość do Heleny i ponownie się spotykają, sygnalizując nowy początek ich związku.
Rola Helen w „Wszystko dobre, co się dobrze kończy” pokazuje, jak Szekspir eksploruje takie tematy, jak miłość, lojalność, oszustwo i siła kobiecej sprawczości. Jest złożoną i fascynującą postacią, która popycha fabułę do przodu i przyczynia się do dramatycznego napięcia i rozdzielczości sztuki.