Keats rozpoczyna wiersz od opisu beztroskiej natury konika polnego. Używa słów takich jak „wesoły” i „wesoły”, aby przekazać poczucie radości i zadowolenia konika polnego. Konik polny jest przedstawiany jako żyjący chwilą obecną i cieszący się prostymi przyjemnościami życia, takimi jak śpiew i taniec.
W przeciwieństwie do konika polnego, krykiet jest opisywany jako bardziej ostrożny i rozważny. Keats używa słowa „mądry”, aby opisać zdolność krykieta do przechowywania żywności na zimowe miesiące. Krykiet jest świadomy potencjalnych trudności w przyszłości i podejmuje kroki, aby się na nie przygotować.
Następnie Keats porównuje różne podejścia do życia obu owadów. Zastanawia się, które podejście jest lepsze i czy można się uczyć od drugiego. Sugeruje, że choć ważne jest, aby cieszyć się chwilą obecną, ważne jest również, aby pamiętać o przyszłości i przygotować się na wyzwania, które mogą się pojawić.
Wiersz kończy się refleksją Keatsa nad znaczeniem znalezienia równowagi i umiaru. Twierdzi, że ważne jest znalezienie środka między dwiema skrajnościami reprezentowanymi przez konik polny i krykiet. Innymi słowy, ważne jest, aby cieszyć się życiem, ale także być odpowiedzialnym i przygotowywać się na przyszłość.
Ogólnie rzecz biorąc, „On the Grasshopper and Cricket” to przemyślany i wnikliwy wiersz, który bada różne sposoby podejścia do życia i podkreśla znaczenie znalezienia równowagi i umiaru.