Oto kilka konkretnych sposobów, w jakie sposób traktowanie Kalibana przez Prospera przypomina praktyki kolonizacyjne:
1. Dominacja i zniewolenie: Prospero dominuje i zniewala Kalibana, zmuszając go do pracy jako jego sługa i wykonywania jego poleceń. Odzwierciedla to sposób, w jaki siły kolonizacyjne zniewalały i zmuszały ludność tubylczą do pracy na ich korzyść.
2. Tłumienie kultury: Prospero próbuje stłumić kulturę i język Kalibana, zastępując je własnym. Jest to analogiczne do ucisku kulturowego, jakiego często doświadczała ludność tubylcza pod rządami kolonizatorów, którzy próbowali narzucić własne normy i praktyki kulturowe.
3. Dehumanizacja: Prospero odczłowiecza Kalibana, nazywając go „niewolnikiem” i „dzikusem”. Kolonizatorzy często odczłowieczali ludność tubylczą, używając uwłaczającego języka i stereotypów, aby usprawiedliwić swój ucisk i wyzysk.
4. Wykorzystanie zasobów: Prospero wykorzystuje zasoby wyspy dla własnych korzyści, nie zważając na prawa i potrzeby Kalibana. Odzwierciedla to sposób, w jaki mocarstwa kolonizacyjne wykorzystywały zasoby naturalne skolonizowanych regionów dla własnych korzyści gospodarczych.
Rysując podobieństwa między sposobem, w jaki Prospero traktował Kalibana, a praktykami kolonizacyjnymi, „Burza” zachęca widzów do refleksji nad niesprawiedliwościami i dynamiką władzy nieodłącznie związanych z kolonizacją oraz do kwestionowania etyki takich praktyk.