1. Scena wprowadzenia: Spektakl rozpoczyna się sceną wprowadzenia, w której przedstawiony jest pijany majsterkowicz Christopher Sly. Sly zostaje oszukany przez grupę lordów i wmówiony mu, że jest bogatym szlachcicem. Aby go rozbawić, sprowadzają trupę aktorów, którzy grają dla jego rozrywki.
2. Gra w sztuce: W tym miejscu rozpoczyna się większa sztuka „Poskromienie złośnicy”. Specjalnie dla rozrywki Sly'a aktorzy przygotowali przedstawienie, które służy jako ramowa opowieść o oswajaniu Katherine i Petruchia.
3. Historia w spektaklu: Gra w sztuce opiera się na fabule obracającej się wokół relacji pomiędzy Katheriną Minolą (Katherine) i Petruchio, dwiema upartymi osobami, których interakcje prowadzą do bitwy woli i ostatecznych zalotów.
4. Dwa poziomy rzeczywistości: Spektakl tworzy dwa poziomy rzeczywistości, tworząc historię w opowieści. Jest scena wprowadzenia, w której Sly zostaje oszukany, a potem wewnętrzna gra związana z oswajaniem Katherine. Ta dwuwarstwowa struktura zwiększa złożoność narracji.
5. Cel: Urządzenie „zabawa w zabawie” pozwala na szerszą analizę tematów i idei, takich jak role płciowe, dynamika władzy, normy społeczne oraz natura oszustwa i rzeczywistości.
Przedstawiając „Poskromienie złośnicy” jako sztukę w sztuce, Szekspir tworzy skomplikowane i nawiązujące do siebie dzieło, które podkreśla tematykę sztuki, dodaje warstw znaczeń i zachęca widzów do refleksji nad naturą rozrywki i związkami pomiędzy rzeczywistością a teatralną iluzją.