Typy aktorów:
* Profesjonalni aktorzy: Stanowiły one rdzeń teatru rzymskiego. Byli to zazwyczaj wyzwoleńcy lub niewolnicy i specjalizowali się w określonych rolach, takich jak:
* Mim: Aktorzy ci wykonywali humorystyczne, często sprośne i satyryczne skecze. Opierali się na komedii fizycznej, maskach i przesadnych ruchach.
* Pantomiści: Ten typ aktora wykorzystywał taniec i gesty do przekazywania historii bez dialogu. Pantomimiści byli znani ze swojego atletyzmu i ekspresji.
* Tragedia: Aktorzy ci odgrywali w sztukach poważne, często tragiczne role. Podkreślali intensywność dramatyczną i głębię emocjonalną.
* Komicy: Aktorzy ci skupiali się na dowcipnych dialogach, sprytnych przekomarzaniach i satyrycznym humorze.
* Aktorzy amatorzy: Niektórzy aktorzy nie byli profesjonalistami, ale raczej zamożnymi obywatelami, którzy brali udział w przedstawieniach teatralnych dla prestiżu społecznego lub w ramach hobby.
* Niewolnicy: W niektórych przypadkach niewolników wykorzystywano jako aktorów, szczególnie w rolach komediowych.
Status społeczny:
* Chociaż zawodowi aktorzy często byli postrzegani jako osoby o niskim statusie społecznym, niektórzy osiągnęli sławę i fortunę.
* Aktorzy nie zawsze byli dobrze postrzegani, ze względu na pewne uprzedzenia społeczne wobec nich.
Szkolenie:
* Aktorzy zazwyczaj kształcili się w szkołach aktorskich lub na praktykach zawodowych.
* To szkolenie obejmowałoby techniki wokalne, ruch fizyczny i zrozumienie zasad dramatu.
* Aktorzy często specjalizowali się w określonych rolach i odpowiednio rozwijali swoje umiejętności.
Najważniejsze funkcje:
* Maski: Maski były powszechnie używane w teatrze rzymskim, szczególnie podczas przedstawień pantomimy, aby wskazać osobowość postaci lub status społeczny.
* Kostiumy: Aktorzy nosili wyszukane kostiumy, często odzwierciedlające status społeczny i zawód swoich bohaterów.
* Fizyczność: Rzymscy aktorzy w swoich przedstawieniach kładli nacisk na fizyczność i gest, przekazując emocje i historie za pomocą mowy ciała.
Należy pamiętać, że teatr rzymski był dynamiczną i stale rozwijającą się formą sztuki. Chociaż powyższe stanowi ogólny przegląd, konkretne role i dynamika społeczna różniły się na przestrzeni historii i w różnych teatrach.