* Początkowa fascynacja: Victor jest głęboko zaintrygowany procesem życia i śmierci. Fascynuje go możliwość odkrywania tajemnic ciała i możliwość kontrolowania siły życiowej.
* Strach przed nieznanym: Victor doświadcza głębokiego poczucia strachu i grozy, gdy kontempluje nieznane i moc, którą dzierży. Myśl o przywróceniu zwłok do życia napawa go zarówno ekscytacją, jak i przerażeniem.
* Cześć dla życia: Nawet gdy stara się rozwikłać tajemnice śmierci, Victor okazuje szacunek dla życia. Pomysł przywrócenia życia zwłokom, nawet w kontrolowanym otoczeniu, prawdopodobnie wywołałby poczucie podziwu i szacunku dla świętości życia.
* Zaniepokojony rozkładem: Victora odpycha proces rozkładu. Jest to widoczne w jego niechęci do pracy ze zwłokami w swoim laboratorium oraz w jego reakcji na rozkładające się ciało jego stworzenia.
Dlatego też reakcja Frankensteina na spotkanie zwłok byłaby prawdopodobnie złożoną mieszanką emocji:
* Początkowa ciekawość: Przyciągało go zbadanie zwłok, napędzane chęcią zrozumienia mechanizmów życia i śmierci.
* Strach i podziw: Widok martwego ciała przeraziłby go i zadziwił, przypominając mu o jego własnej śmiertelności i mocy, którą dzierży.
* Dyskomfort i wstręt: Rozkład i rozkład prawdopodobnie wzbudziłyby w nim odrazę, podkreślając kruchość życia i nieuchronność śmierci.
Ostatecznie reakcja Frankensteina na zwłoki będzie wynikać z jego własnej wewnętrznej walki:pragnienia zrozumienia tajemnic życia i strachu przed mocą, którą dzierży. Widok zwłok będzie ciągłym przypomnieniem delikatnej równowagi między życiem a śmiercią, równowagi, którą on próbuje zaburzyć poprzez swoje eksperymenty.