Rozmowa ogólna:
* Wyrażenia ogólne: „Och, wow”, „Naprawdę?”, „To szaleństwo”, „Nie mogę w to uwierzyć”.
* Komentarze dotyczące sceny: „Spójrz na tego faceta!” „Co się dzieje?” „To będzie dobre”.
* Plotki: – Słyszałeś o…? „Widziałem go z…”
* Żarty lub śmiech: Dodaje to publiczności energii i realizmu.
Konkretne sytuacje:
* Podczas wydarzenia sportowego: „Drużyno do akcji!”, „Punkt!”, „Pudłuje!”, „To był faul!”
* Na koncercie: „To jest niesamowite!”, „Uwielbiam tę piosenkę!”, „Czy mnie teraz słyszysz?”
* Na wiecu politycznym: „Wygramy!”, „On jest najlepszy!”, „Uczyń Amerykę znów wielką!”
* Na pogrzebie: „To był dobry człowiek”, „Bardzo smutny”, „Spoczywaj w pokoju”.
Techniczne bełkotanie:
* Powtarzanie liczb: Często aktorzy powtarzają liczby lub frazy, takie jak „Raz, dwa, trzy, cztery” lub „Tak, tak, tak”, aby pomóc im utrzymać rytm i zachować energię.
* Powtórzenie wskazówki reżysera: Pomaga to aktorom utrzymać się na właściwej drodze i zapamiętać swoje działania.
Ważna uwaga: Aktorzy w scenach zbiorowych rzadko mówią pełnymi zdaniami lub prowadzą indywidualny dialog. Nacisk kładziony jest na stworzenie realistycznej i wiarygodnej atmosfery poprzez mowę ciała, mimikę i mamrotanie małych fraz i dźwięków.
Należy również pamiętać, że kontekst sceny będzie miał duży wpływ na to, co mamroczą aktorzy. Tłum na ożywionej imprezie będzie mamrotał zupełnie inaczej niż tłum na ponurym pogrzebie.