1. Członkowie rodziny królewskiej i szlachta:
* Królowie i królowe: Bardowie byli często zatrudniani na dworach królewskich i gościli na bankietach, ucztach i specjalnych okazjach. Śpiewali opowieści o przodkach swoich patronów, ich czynach i pochodzeniu, pomagając umocnić ich władzę i prestiż.
* Panowie i panie: Podobnie bardowie służyli domom szlacheckim, występując na zgromadzeniach, turniejach i innych wydarzeniach towarzyskich. Mogą komponować piosenki o wyczynach swoich patronów, ich romansach, a nawet po prostu zabawnych anegdotach.
2. Zwykli ludzie:
* Rolnicy i pracownicy: Bardowie podróżowali od wioski do wioski, występując dla zwykłych ludzi na jarmarkach, festiwalach i targowiskach. Często śpiewali tradycyjne pieśni ludowe, ballady i opowieści, które bawiły i informowały miejscową ludność.
* Tawerny i zajazdy: Bardów można było spotkać także w tawernach i zajazdach, zapewniając rozrywkę gościom. Mogą śpiewać pieśni miłosne, piosenki o piciu lub sprośne opowieści, przyczyniając się do ożywionej atmosfery takich lokali.
3. Instytucje religijne:
* Klasztory i kościoły: Niektórzy bardowie znajdowali patronat w instytucjach religijnych, komponując i wykonując muzykę religijną, hymny oraz opowieści o świętych i postaciach biblijnych. Było to jednak mniej powszechne w porównaniu z patronatem świeckim.
4. Grupy podróżujące:
* Minstrele i Trubadurowie: Bardowie często podróżowali w grupach z innymi artystami, takimi jak minstrele i trubadurowie. Dzielili się historiami, piosenkami i umiejętnościami muzycznymi, zapewniając rozrywkę szerszemu gronu odbiorców.
Warto zauważyć, że rola i status bardów różniły się znacznie w zależności od regionu i okresu. W niektórych miejscach cieszyli się wielkim prestiżem, w innych przypominali raczej podróżujących artystów. Niemniej jednak wszystkich łączył wspólny cel:wykorzystanie swojego talentu muzycznego do przyciągnięcia publiczności i zachowania dziedzictwa kulturowego.