1. Dwoistość znaków :
- Spektakl przedstawia postacie o kontrastujących cechach, zacierając granice między dobrem a złem. Na przykład Makbet zaczyna jako szlachetny wojownik, ale schodzi w ciemność, podczas gdy Lady Makbet, początkowo przedstawiana jako bezwzględna, wykazuje chwile bezbronności. Ta dwoistość odzwierciedla ideę, że przeciwstawne cechy mogą współistnieć w tej samej osobie.
2. Odwrócenie ról :
- Szekspir posługuje się odwróceniem ról, aby podkreślić, jak przeciwieństwa mogą stać się wymienne. Lady Makbet przyjmuje tradycyjnie męską rolę, kierując ambicjami Makbeta, podczas gdy Makbet staje się coraz bardziej zniewieściały w swoim stanie poczucia winy. Te odwrócenia podważają konwencjonalne wyobrażenia o rolach płciowych i pokazują, że cechy kojarzone z jedną płcią mogą występować w drugiej.
3. Fair jest faulem, a faul jest fair :
- To słynne zdanie czarownic z Aktu 1, Scena 1 nadaje ton eksploracji moralnej dwuznaczności w sztuce. Sugeruje, że rzeczy mogą nie być takie, jakimi się wydają, a pozory mogą mylić. Spektakl często przedstawia sytuacje, w których to, co wydaje się dobre, może mieć mroczne konsekwencje, a to, co wydaje się złe, może mieć jakąś ukrytą zaletę.
4. Światło i ciemność :
- Szekspir używa obrazów związanych ze światłem i ciemnością, aby symbolizować przeciwstawne siły. Zejściu Makbeta w ciemność towarzyszy coraz częstsze wykorzystywanie w sztuce mrocznych obrazów, burz i scenerii nocnej. I odwrotnie, chwile nadziei lub jasności moralnej często kojarzą się ze światłem i dniem. Ten kontrast podkreśla wzajemne oddziaływanie przeciwstawnych sił w życiu bohaterów.
5. Los i wolna wola :
- Spektakl stawia pytania o związek losu z wolną wolą, sugerując, że mogą one być ze sobą powiązane. Proroctwa czarownic sprowadziły Makbeta na niszczycielską ścieżkę, ale ostatecznie to jego wybory determinowały jego działania. To wzajemne oddziaływanie sił zewnętrznych i wewnętrznych pragnień pokazuje, jak przeciwieństwa, takie jak los i wolna wola, mogą na siebie wpływać.
Badając ideę, że przeciwieństwa są takie same, Szekspir tworzy w Makbecie złożony i pełen niuansów świat, w którym granice moralne zacierają się, a bohaterowie uwikłani są w sieć sprzecznych pragnień i wpływów zewnętrznych. Ta eksploracja dodaje głębi motywom sztuki, takim jak ambicja, władza i konsekwencje czyichś działań.