Lekko i zabawnie: Operetki uważano za lżejsze hiburany w porównaniu do wielkich oper i zapewniały ucieczkę od wymagań i powagi życia codziennego. Często zawierały humor, zabawne historie i chwytliwe melodie, które podobały się szerokiej publiczności.
Komentarz społeczny: Wiele operetek zawierało komentarz społeczny i satyrę, poruszając kwestie klasowe, płciowe i polityczne w beztroski i przystępny sposób. Odbiło się to echem w wiktoriańskim społeczeństwie i pozwoliło widzom w zabawny sposób zająć się współczesnymi problemami społecznymi.
Dostępne dla wszystkich: Operetki były tańsze w produkcji niż wielkie opery, co czyniło je bardziej dostępnymi dla szerszego grona klas społecznych. Zespoły teatralne mogłyby objeżdżać mniejsze miasta i miasteczka, organizując przedstawienia teatralne na żywo w częściach kraju, które w przeciwnym razie nie miałyby dostępu do opery.
Powstanie Music Halls: Popularność sal muzycznych w epoce wiktoriańskiej wpłynęła także na kulturę operetkową. W salach muzycznych prezentowano różnorodne występy, w tym komedie, śpiew i taniec, a operetki zawierały niektóre z tych elementów, zacierając granice między różnymi formami rozrywki i trafiając w różne gusta.
Wybitni kompozytorzy: Kilku utalentowanych kompozytorów, takich jak Gilbert i Sullivan, wniosło znaczący wkład w gatunek operetki w epoce wiktoriańskiej. Kompozytorzy ci stworzyli dzieła, które zachwyciły publiczność i stały się trwałą klasyką, zapewniając operetkom ciągłą popularność.