1. Theatron (miejsca dla publiczności):Publiczność siedziała w półkolistej lub w kształcie podkowy części wypoczynkowej zwanej teatronem. Siedzenia ułożone były piętrowo, wznosząc się od orkiestry ku górze, zapewniając doskonałą widoczność sceny.
2. Orkiestra (przestrzeń występów):Orkiestra była okrągłą lub prostokątną przestrzenią zlokalizowaną w centrum teatru. Służył jako miejsce występów aktorów, muzyków i chóru.
3. Skene (budynek sceny):Skene był budynkiem znajdującym się z tyłu orkiestry. Stanowił tło i tło dla przedstawień oraz mieścił szatnie dla aktorów.
4. Proskene (przód sceny):Proskene była platformą umieszczoną przed skene. Służyła jako główna przestrzeń aktorska i została podniesiona ponad poziom orkiestry.
5. Parodos (wejścia boczne):Parodoi to dwa przejścia zlokalizowane po obu stronach orkiestry, umożliwiające aktorom i chórowi wejście i wyjście ze sceny.
6. Thymele (Ołtarz):W niektórych teatrach na środku orkiestry umieszczano ołtarz poświęcony Dionizosowi, greckiemu bogu teatru i wina.
7. Deus ex Machina (Żuraw):W teatrach czasami używano urządzenia przypominającego dźwig, zwanego deus ex machina. Służył do opuszczania aktorów lub rekwizytów na scenę, tworząc efekt dramatyczny lub poczucie boskiej interwencji.
8. Dekoracje sceniczne:Aby uatrakcyjnić występy, teatry stosowały różne dekoracje sceniczne, takie jak malowane dekoracje, ruchome rekwizyty i kostiumy.
9. Akustyka:Teatry greckie miały doskonałą akustykę, dzięki czemu głosy aktorów były wyraźnie słyszalne w całej części widowni. Osiągnięto to dzięki starannemu projektowaniu i budowie konstrukcji, wykorzystując naturalne zasady wzmacniania.
10. Pojemność:Teatry greckie były duże i mogły pomieścić od kilku tysięcy do ponad 15 000 widzów, co czyniło je znaczącymi ośrodkami kulturalnymi i społecznymi w starożytnych greckich miastach.