1. Charakter i motywacje: Abigail jest egocentryczna, napędzana pragnieniami, pasją i dążeniem do władzy. Stara się eliminować osoby, które postrzega jako przeszkody, w tym Goody Proctor, podkreślając w ten sposób swoją ambicję i przebiegłą naturę. Natomiast Elżbieta jest bezinteresowna i kieruje się uczciwością i niezachwianą lojalnością. Jest prawdomówna, honorowa i szuka sprawiedliwości, co czyni ją kompasem moralnym w przedstawieniu.
2. Związek z Johnem Proctorem: Abigail i Elizabeth mają kontrastujące relacje z Johnem Proctorem. Abigail kieruje się nieodwzajemnioną miłością do Johna, co prowadzi ją do fałszywego oskarżania innych o czary, aby usunąć przeszkody ze swojej ścieżki. Z drugiej strony Elżbieta reprezentuje stabilną, pełną miłości i wierności relację z Janem, ukazując silną więź zbudowaną na zaufaniu i zrozumieniu.
3. Pozycja społeczna: Abigail to młoda, osierocona dziewczyna, która pochodzi z niższego statusu społecznego w społeczności. Brak pozycji społecznej czyni ją podatną na manipulację i wyzysk. Elżbieta natomiast pochodzi z rodziny szanowanej i cenionej, cieszącej się wyższym statusem społecznym. Ta różnica wpływa na ich wpływ, wiarygodność i sposób, w jaki inni postrzegają ich w społeczności.
4. Portret kobiecości: Abigail uosabia stereotyp kobiety kuszącej, manipulującej i mściwej. Jej postać wzmacnia pewne uprzedzenia związane z płcią, które panowały w tamtym czasie. Dla kontrastu Elizabeth kwestionuje te stereotypowe przekonania, ucieleśniając siłę, odporność i hart moralny, reprezentując w ten sposób bardziej wzmocnioną i niezależną wizję kobiecości.
5. Interakcja z innymi: Abigail potrafi manipulować i potrafi wykorzystywać swój urok do kontrolowania i wykorzystywania otaczających ją osób. Ma silny wpływ na młode dziewczyny w Salem, sprowadzając je na manowce i podsycając histerię. Dla kontrastu Elżbieta jest uczciwa i bezpośrednia, często służąc jako głos prawdy i rozsądku w społeczeństwie kierowanym strachem i oszustwem.
6. Wpływ na społeczność: Działania Abigail mają poważne konsekwencje dla społeczności Salem, przyczyniając się do eskalacji histerii i fałszywych oskarżeń. Jej egoistyczne pragnienia prowadzą do utraty życia niewinnych osób. I odwrotnie, pryncypialna postawa Elżbiety nawet w obliczu przeciwności losu staje się latarnią nadziei i moralności, zachęcającą innych do walki z niesprawiedliwością.
Poprzez kontrast między Abigail i Elizabeth Miller bada złożoność ludzkiej natury, dynamikę władzy w społeczności i dylematy moralne, które pojawiają się pośród strachu i presji społecznej.