1. Oklaski: Oklaski są powszechną formą wyrażania uznania dla występu. W wielu teatrach zwyczajem jest oklaskiwanie na zakończenie sceny lub aktu, a zwłaszcza na zakończenie przedstawienia.
2. Bisy: W niektórych przypadkach, zwłaszcza podczas występów muzycznych i tanecznych, publiczność może zażądać bisu, co oznacza, że wykonawcy wracają na scenę, aby wykonać dodatkowy występ.
3. Buczenie: Buczenie jest formą wyrażania dezaprobaty lub niezadowolenia. Może się tak zdarzyć, jeśli widzowie uznają występ za niskiej jakości lub nie zgadzają się z treścią.
4. Śmiech: Śmiech jest powszechną reakcją na występy komediowe, ale może również wystąpić w innych kontekstach, na przykład gdy podczas poważnego przedstawienia wydarzy się nieoczekiwany lub zabawny moment.
5. Cichy i uważny: W bardziej formalnych sceneriach teatralnych można oczekiwać, że widzowie podczas przedstawienia będą milczeć i uważnie, okazując szacunek wykonawcom i formie sztuki.
6. Piekanie: Dokuczanie to forma zakłócania porządku, polegająca na tym, że osoby z widowni wokalnie komentują lub przerywają, które rozpraszają lub krytykują wykonawców.
7. Owacje na stojąco: W wyjątkowych przypadkach, zwłaszcza za wybitne występy lub w dowód wielkiego uznania, publiczność może dać owację na stojąco, wstając i entuzjastycznie klaszcząc.
8. Uczestnictwo i wezwania: W niektórych przedstawieniach teatralnych, takich jak musicale, przedstawienia z udziałem publiczności lub przedstawienia interaktywne, publiczność może uczestniczyć, śpiewając, odpowiadając na podpowiedzi, a nawet odgrywając rolę w przedstawieniu.
9. Etykieta: W wielu teatrach obowiązują pewne zasady i oczekiwania dotyczące zachowania, takie jak wyłączanie telefonów komórkowych, nierozmawianie podczas przedstawienia i powstrzymywanie się od wszelkich działań, które mogłyby zakłócić przeżycie innym.
Warto zaznaczyć, że są to jedynie uogólnienia, a konkretne teatry i przedstawienia mogą mieć swoje specyficzne tradycje i oczekiwania co do zachowań widzów.