Po pierwsze, w społeczeństwie zaszło szereg zmian, które stworzyły większe zapotrzebowanie na rozrywkę. Zmiany te obejmowały rozwój miast i wzrost klasy kupieckiej. Coraz więcej ludzi zaczęło mieć czas wolny i pieniądze na rozrywkę. Ponadto wraz z powstaniem chrześcijaństwa i upadkiem Cesarstwa Rzymskiego wzrosła władza i wpływy Kościoła. Kościół wykorzystywał teatr jako sposób szerzenia swoich przesłaniów religijnych i moralnych, co było główną siłą napędową rozwoju teatru w średniowieczu.
Po drugie, nastąpił także szereg postępów technologicznych, które uczyniły teatr bardziej możliwym i popularnym. Postępy te obejmowały rozbudowę sceny, budynku teatru i ruchomej scenografii. Scena umożliwiała uniesienie wykonawców ponad widownię, co ułatwiało ich widzenie i słyszenie. Budynek teatru zapewnił wydzieloną przestrzeń do przedstawień, dzięki czemu stały się one bardziej dostępne dla publiczności. Ruchoma scenografia pozwalała na szybkie i łatwe tworzenie różnorodnych scen, co czyniło występy bardziej urozmaiconymi i ciekawymi.
Wreszcie w średniowieczu wzrosło zainteresowanie sztuką i nauką. Zainteresowanie to znalazło odzwierciedlenie w rozwoju nowych form teatru, takich jak misterium, moralitet i farsa. Misteria opierały się na historiach biblijnych, a moralitety były opowieściami alegorycznymi, które uczyły lekcji moralności. Farsy były komediami, które często satyryzowały ówczesne warunki społeczne i polityczne.
Wszystkie te czynniki przyczyniły się do wzrostu i popularności teatru średniowiecznego i ostatecznie doprowadziły do rozkwitu tej formy sztuki w średniowieczu.