1. Etykieta teatralna :W przeszłości ściśle przestrzegano etykiety teatralnej. Od widzów oczekiwano, że podczas występów będą zachowywać się z szacunkiem i zachować ciszę. Brawa były zarezerwowane na zakończenie aktów lub scen, a wszelkie zakłócenia uznawano za niegrzeczne i lekceważące. Obecnie etykieta teatralna jest luźniejsza, a widzowie podczas przedstawień wykazują się większą ekspresją i interaktywnością.
2. Ubiór :W przeszłości do teatru często wymagany był strój formalny. Od mężczyzn oczekiwano noszenia garniturów, kobiety zaś sukni wieczorowych lub sukienek. Odebrano to jako wyraz szacunku dla wykonawców i samego teatru. Obecnie zasady ubioru są na ogół bardziej swobodne, a widzowie często noszą mieszankę strojów formalnych i swobodnych.
3. Przerwy :W przeszłości przedstawienia teatralne miały zazwyczaj dłuższe przerwy, czasami trwające do 20–30 minut. Przerwy te były dla widzów okazją do spotkań towarzyskich, rozciągania się i odświeżenia napojów i przekąsek. Współczesne produkcje teatralne często mają krótsze przerwy lub nie mają ich wcale, aby utrzymać płynność przedstawienia.
4. Palenie :Palenie było kiedyś powszechne w kinach, z wyznaczonymi miejscami dla palących lub sekcjami dla palących. Wraz ze wzrostem świadomości społecznej na temat szkodliwych skutków palenia w większości kin ostatecznie zakazano palenia. Obecnie teatry są na ogół środowiskami wolnymi od dymu.
5. Technologia :Wykorzystanie technologii w teatrach zmieniło się radykalnie na przestrzeni lat. W przeszłości przedstawienia teatralne opierały się na tradycyjnej scenografii, oświetleniu i efektach dźwiękowych. Obecnie teatry wykorzystują zaawansowane technologie, takie jak projekcje cyfrowe, ruchome dekoracje i skomputeryzowane oświetlenie, aby tworzyć wciągające i urzekające wizualnie doświadczenia.
6. Dostępność :W przeszłości teatry nie były tak dostępne dla osób niepełnosprawnych jak dzisiaj. Funkcje ułatwień dostępu, takie jak podjazdy dla wózków inwalidzkich, windy i występy z audiodeskrypcją, były mniej powszechne. Nowoczesne teatry projektuje się z myślą o inkluzywności, zapewniając osobom niepełnosprawnym możliwość korzystania z przedstawień teatralnych.
7. Dostępność :W przeszłości teatr na żywo ograniczał się głównie do dużych miast i ośrodków kulturalnych. Dziś, wraz z rozwojem teatrów regionalnych i produkcji objazdowych, teatr na żywo stał się bardziej dostępny dla mieszkańców mniejszych miast i społeczności, zwiększając jego zasięg i wpływ.
Ogólnie rzecz biorąc, doświadczenie teatralne znacznie ewoluowało z biegiem czasu, dostosowując się do zmieniających się norm społecznych, postępu technologicznego oraz potrzeby inkluzywności i dostępności. Choć pewne aspekty tradycji teatralnej pozostały, nowoczesny teatr oferuje widzom bardziej zróżnicowane, dynamiczne i wciągające doświadczenia.