Scenografia i struktura :
- Wykształciły się gatunki tragedii i komedii, kształtując koncepcję konfliktu dramatycznego.
- Wprowadzono koncepcję konstrukcji składającej się z trzech aktów (początek, środek, koniec).
- Wykorzystano chór, grupę aktorów, którzy komentują historię.
- Stosowane monologi i dialogi, pozwalające bohaterom wyrażać myśli i emocje.
Architektura :
- Zbudowane amfiteatry z wyrafinowaną akustyką i układem miejsc siedzących.
- Używanie maszyn i scenografii scenicznej do tworzenia iluzji teatralnych.
- Wprowadzono użycie masek, co umożliwiło aktorom odgrywanie różnych postaci.
Aktorzy i występy :
- Aktorzy byli doskonale wyszkoleni i szanowani, często podróżowali, aby występować na festiwalach.
- Role kobiece odgrywali aktorzy płci męskiej, a aktorki kobiece pojawiły się w dalszej historii.
- Nacisk na stylizowane ruchy, przesadne emocje i duże gesty.
Opowiadanie historii i motywy :
- Zbadane uniwersalne tematy miłości, straty, władzy i przeznaczenia.
- Przedstawiał historie mitologiczne i historyczne, adaptując wydarzenia z życia codziennego w dramatyczne narracje.
- Poruszył problemy społeczne, polityczne i moralne tamtych czasów.
Wpływ :
- Teatr starożytnej Grecji inspirował późniejsze formy teatru, takie jak teatr rzymski i renesansowy.
- Jego zasady i techniki są nadal badane i stosowane we współczesnych produkcjach teatralnych na całym świecie.
- Wartość literacka i artystyczna :Teatr starożytnej Grecji odznaczał się wyjątkową jakością literacką, a teksty nadal studiowano i wykonywano ze względu na ich wartość poetycką i artystyczną.
Podsumowując, wkład teatru starożytnej Grecji w świat obejmuje rozwój struktury dramaturgicznej, architektury teatralnej, technik aktorskich i wywierającego wpływ sposobu opowiadania historii. Jej dziedzictwo ukształtowało bieg sztuk performatywnych i nadal wpływa na praktyki teatralne i opowiadanie historii na całym świecie.