1. Teatry plenerowe a teatry zamknięte: Teatry elżbietańskie, takie jak Globe Theatre, były konstrukcjami plenerowymi, wystawiającymi widzów na działanie żywiołów. Natomiast nowoczesne teatry są zazwyczaj zamknięte, zapewniając kontrolowane oświetlenie, akustykę i klimat.
2. Zaangażowanie i udział publiczności: Teatr elżbietański zachęcał publiczność do aktywnego udziału poprzez wiwatowanie, buczenie i dokuczanie. Współczesne doświadczenia teatralne są zwykle bardziej pasywne, a od widzów oczekuje się zachowania ciszy i skupienia się na scenie.
3. Techniki i konwencje aktorskie: Aktorzy elżbietańscy stosowali przesadne gesty i projekcję wokalną, aby przekazać emocje i przesłanie widzom w dużych teatrach plenerowych. Nowoczesne style aktorskie są często bardziej naturalistyczne i subtelne.
4. Kostiumy i inscenizacja: Elżbietańskie kostiumy teatralne były często ekstrawaganckie i symboliczne, z naciskiem na przedstawianie statusu społecznego i cech charakteru. Nowoczesne kostiumy teatralne mogą stawiać na realizm, minimalizm lub konceptualne interpretacje sztuki. Techniki inscenizacji epoki elżbietańskiej były stosunkowo proste w porównaniu do współczesnych przedstawień, w których zastosowano zaawansowane oświetlenie, efekty dźwiękowe i efekty specjalne.
5. System repertuaru a długie biegi: Elżbietańskie zespoły teatralne działały w oparciu o system repertuarowy, w którym w różne dni wystawiały różne sztuki, co pozwalało na większą różnorodność prezentowanych przedstawień. Współczesne teatry często wystawiają jedno przedstawienie przez dłuższy okres, zwany długim okresem.
6. Demografia odbiorców i kontekst społeczny: Widzowie teatru elżbietańskiego byli zróżnicowani, od klas wyższych po klasy niższe, a przedstawienia często odzwierciedlały współczesne problemy społeczne i polityczne. Widzowie współczesnego teatru mogą mieć różny skład demograficzny, a prezentowane sztuki mogą odzwierciedlać aktualne tematy społeczne, kulturalne i polityczne.
7. Postęp technologiczny: Nowoczesne teatry czerpią korzyści z postępu w zakresie oświetlenia, dźwięku, projekcji wideo i innych elementów technicznych, które poprawiają ogólne wrażenia teatralne. Te postępy nie były dostępne w elżbietańskich produkcjach teatralnych.
8. Role płciowe: W teatrze elżbietańskim wszystkie role, łącznie z postaciami kobiecymi, grali aktorzy płci męskiej. Współczesny teatr pozwala aktorom obu płci odgrywać szerszą gamę ról, zwiększając inkluzywność i reprezentację.
9. Relacja dramaturg-odbiorca: W epoce elżbietańskiej dramatopisarze tacy jak William Szekspir utrzymywali bliskie relacje ze swoją publicznością, często pisząc sztuki, które odbiły się na ich kontekście kulturowym i życiu codziennym. Współcześni dramatopisarze mogą mieć na myśli szerszą lub bardziej zróżnicowaną publiczność, zaspokajającą różne gusta i preferencje.
Różnice te podkreślają ewolucję praktyk teatralnych i zmieniającą się na przestrzeni czasu dynamikę między teatrem, publicznością i społeczeństwem.