1. Przyjazd i wejście:
- Teatry otwierały się zazwyczaj około 17:00, a widzowie przychodzili wcześniej, aby zająć dobre miejsca.
- Wejścia były często zatłoczone i chaotyczne, a klienci przepychali się o miejsca i sprawdzali bilety.
- Wnętrza teatru były bogate i wystawne, ozdobione wyszukanymi dekoracjami i żyrandolami.
2. Zróżnicowana publiczność:
- Publiczność składała się z różnych klas społecznych, od zamożnych arystokratów i kupców po klasę robotniczą.
- Rozmieszczenie miejsc siedzących odzwierciedlało hierarchię społeczną:klasa wyższa zajmowała loże i balkony, podczas gdy mniej uprzywilejowani siedzieli w dole lub na galeriach.
3. Rozrywka przed pokazem:
- Przed głównym występem publiczność bawiła się różnymi występami, w tym muzykami, akrobatami, żonglerami i śpiewakami.
- Te występy służyły zabawianiu publiczności w oczekiwaniu na rozpoczęcie głównego występu.
4. Sztuka:
- Sztuki były zazwyczaj prezentowane w repertuarze, z różnymi inscenizacjami w kolejne wieczory.
- Gatunki sztuk wahały się od komedii po tragedie, a szczególnie popularne były sztuki Szekspira.
- Reakcje publiczności często wyrażane były wokalnie, w formie wiwatów, oklasków, śmiechu, a nawet okrzyków.
5. Przerwy i poczęstunek:
- Sztuki zazwyczaj wystawiano w dwóch lub większej liczbie aktów, z krótkimi przerwami pomiędzy nimi.
- W przerwach można było zakupić poczęstunek u sprzedawców żywności i napojów.
6. Interakcje społeczne:
- Teatr stwarzał okazję do interakcji społecznych wykraczających poza samo przedstawienie.
- Patroni często gromadzili się w holach, lożach i kawiarniach sąsiadujących z teatrem, aby omawiać sztukę i spotykać się towarzysko z przyjaciółmi i znajomymi.
7. Zaproszenie na kurtynę:
- Na zakończenie spektaklu aktorzy otwierali kurtynę, gdzie wspólnie pojawiali się na scenie i kłaniali się publiczności.
- Publiczność okazywała swoje uznanie poprzez klaskanie, wiwatowanie, a czasami rzucanie kwiatów lub kapeluszy na scenę.
8. Dyskusja po pokazie:
- Po wyjściu z teatru widzowie często wdawali się w dyskusję na temat spektaklu, jego tematyki i spektakli.
- Kawiarnie i przestrzenie publiczne stały się miejscami, w których można było kontynuować teatralne dyskusje.
9. Wyzwania i etykieta publiczności:
- W teatrach może być hałaśliwie i niesfornie, a widzowie czasami angażują się w destrukcyjne zachowania, takie jak nękanie i rzucanie przedmiotami.
- W domach zabaw wdrożono zasady i etykietę, aby zapewnić bardziej uporządkowany pobyt, np. uciszanie hałaśliwych gości lub wyrzucanie niesfornych osób.
Ogólnie rzecz biorąc, typowy dzień w teatrze w XVIII i na początku XIX wieku był wieloaspektowym przeżyciem, które łączyło rozrywkę teatralną, interakcje społeczne i wspólne doświadczenia kulturalne dla widzów z różnych środowisk.