XVI wiek:teatry plenerowe
- Najwcześniejsze znane teatry w Londynie to teatry na świeżym powietrzu, o kształcie okrągłym lub wielokątnym, z wieloma poziomami galerii otaczających centralną scenę.
- Przykłady:Teatr (1576) i Kurtyna (1577).
Koniec XVI–XVII w.:teatry kryte
- Pojawiły się zamknięte kina wewnętrzne, zapewniające lepszą kontrolę nad akustyką, oświetleniem i warunkami pogodowymi.
- Teatr Globe (1599), kojarzony z Williamem Szekspirem, był okrągłą drewnianą budowlą z trzema poziomami galerii i dachem krytym strzechą.
XVIII wiek:teatry łukowe Proscenium
- Wprowadzenie łuku proscenium spowodowało oddzielenie sceny od publiczności, co pozwoliło na uzyskanie bardziej wyrafinowanych efektów scenicznych i świetlnych.
- Teatry takie jak Drury Lane Theatre (odbudowany w 1794 r.) i Covent Garden Theatre (odbudowany w 1808 r.) prezentowały wystawne projekty.
XIX wiek:sale melodramatyczne i muzyczne
- Popularność melodramatów i sal muzycznych wzrosła, co doprowadziło do budowy większych i bogatszych teatrów.
- Teatr Royal przy Drury Lane przeszedł gruntowną renowację w latach dwudziestych XIX wieku, stając się jednym z najwspanialszych teatrów w Londynie.
XX wiek:teatry nowoczesne i eksperymentalne
- Wiek XX przyniósł różnorodne style architektoniczne i eksperymenty teatralne.
- Teatr Narodowy (otwarty w 1976 r.) łączył tradycyjne sceny proscenium z przestrzeniami eksperymentalnymi, natomiast Barbican Center (otwarty w 1982 r.) prezentował elastyczne przestrzenie teatralne i brutalistyczną architekturę.
Teatry współczesne:
- Dziś londyńska scena teatralna jest znana na całym świecie, a takie teatry jak Royal Court Theatre, Old Vic i Almeida Theatre przesuwają granice współczesnego dramatu.
- Innowacyjne projekty architektoniczne i elastyczne przestrzenie w dalszym ciągu kształtują teatralny krajobraz stolicy.
Na przestrzeni dziejów londyńskie budynki teatralne odzwierciedlały zmiany społeczne, kulturalne i artystyczne, oferując widzom wciągające i różnorodne doświadczenia teatralne.