Ustawienie na świeżym powietrzu :Teatr Globe był teatrem plenerowym, co oznaczało, że publiczność była wystawiona na działanie żywiołów. Przedstawienia odbywały się w ciągu dnia, najczęściej po południu, aby wykorzystać naturalne światło. Deszcz, wiatr, a nawet ekstremalne temperatury mogą mieć wpływ na wrażenia.
Stojąc lub siedząc :Większość widzów stała na „dziedzińcu” lub „dołku” pośrodku teatru. Ci stojący widzowie byli znani jako „ziemianie” i płacili najniższą cenę wstępu. Wokół sceny znajdowały się również drewniane galerie lub poziomy siedzeń, na których klienci mogli usiąść za wyższą opłatą.
Bliskość sceny :Teatr Globe miał stosunkowo małą scenę, a widzowie znajdowali się dość blisko aktorów. Ta intymność umożliwiła bezpośrednie zaangażowanie i stworzyła silne poczucie więzi między wykonawcami a widzami.
Udział publiczności :Teatr Globe słynął z ożywionej atmosfery i zaangażowania publiczności. Groundlingi byli szczególnie głośni, często nękali aktorów lub przyłączali się do piosenek i refrenów. Udział ten przyczynił się do żywego i interaktywnego charakteru występów.
Prosta inscenizacja :Przedstawienia teatralne w czasach Szekspira nie miały wyszukanej scenografii ani zaawansowanych technik oświetleniowych. Skupiono się przede wszystkim na grze aktorów, ich kostiumach i wykorzystaniu rekwizytów. Jednakże Globe Theatre zastosował różne urządzenia teatralne, takie jak zapadnie, balkony i proste platformy, aby ulepszyć spektakl.
Scena społeczna :Wizyta w teatrze była wydarzeniem towarzyskim w elżbietańskim Londynie. Teatr Globe przyciągał zróżnicowaną publiczność ze wszystkich środowisk, w tym szlachtę, kupców, uczniów, a nawet kobiety (chociaż często musieli nosić maski, aby ukryć swoją tożsamość). Ludzie chodzili do teatru nie tylko po to, żeby obejrzeć sztuki, ale także po to, by nawiązać kontakty towarzyskie, nawiązać kontakty i wziąć udział w dyskursie publicznym.
Ogólnie rzecz biorąc, przebywanie w teatrze Globe było doświadczeniem, które wzmocniło poczucie wspólnoty i zachęciło do aktywnego zaangażowania w przedstawienia. Było to okno na tętniącą życiem kulturę teatralną epoki Szekspira, gdzie sztuki odzwierciedlały społeczeństwo i zapewniały rozrywkę, śmiech i skłaniające do myślenia dyskusje.