Czy w teatrze były jakieś wymyślne scenerie?

Skomplikowane dekoracje były stosowane w teatrze od czasów starożytnych i nadal są stosowane. Najwcześniejsze przykłady wyszukanych scenerii pochodzą z teatrów greckich i rzymskich, w których prezentowano duże, wielopoziomowe dekoracje, często przedstawiające sceny mitologiczne. W średniowieczu w dramatach religijnych, takich jak misterium i moralitet, wykorzystywano wyszukane scenerie, które często przedstawiały wiele miejsc, takich jak niebo, piekło i ziemia. W okresie renesansu we włoskiej komedii dell'arte i angielskim teatrze elżbietańskim wykorzystywano wyszukane scenerie. W XVIII w. w operze francuskiej stosowano wyszukane dekoracje, w XIX w. w wielkich operach Ryszarda Wagnera. W XX wieku wyszukane dekoracje wykorzystywano w sztukach Bertolta Brechta, musicalach Andrew Lloyda Webbera i operach Johna Adamsa.

Oto kilka przykładów wyszukanych scenerii w teatrze:

* Wystawiona przez Metropolitan Opera „Der Ring des Nibelungen” Wagnera składa się z scenografii o szerokości ponad 30 stóp i wysokości 15 metrów, obejmującej smoka, zamek i las.

* Zestaw musicalu „Król Lew” na Broadwayu zawiera pełnowymiarową replikę Pride Rock, afrykańskiej sawanny i cmentarzyska słoni.

* Spektakl „War Horse” zawiera zestaw składający się z kukiełki-konia naturalnej wielkości i systemu okopów rozciągających się na całej scenie.

Skomplikowane ustawienia można wykorzystać do stworzenia poczucia realizmu, wzmocnienia atmosfery przedstawienia lub po prostu stworzenia oszałamiającego wizualnie spektaklu. Można ich również używać do przekazywania informacji o scenerii, postaciach i motywach sztuki.