W okresie bezkrólewia wielu aktorów i pracowników teatru zostało zmuszonych do znalezienia innej pracy. Niektórzy dołączyli do podróżujących grup artystów występujących na jarmarkach i targach. Inni ukrywali się lub nawet wstąpili do wojska. Kilku aktorów, takich jak Edward Alleyn, mogło kontynuować występy po uzyskaniu specjalnego pozwolenia od parlamentu.
Teatry pozostały zamknięte nawet po zakończeniu bezkrólewia w 1660 r. Było to częściowo spowodowane utrzymującymi się wówczas wpływami purytańskimi w Anglii. Purytanie postrzegali teatr jako grzeszną i niemoralną działalność i byli zdeterminowani, aby go tłumić.
W 1660 roku Karol II został przywrócony na tron angielski. Karol był wielkim mecenasem teatru i wkrótce przyczynił się do ożywienia angielskiego przemysłu teatralnego. Udzielił patentów dwóm zespołom aktorskim, King's Company i Duke's Company, które zbudowały nowe teatry w Londynie.
Ponowne otwarcie teatrów zapoczątkowało nową erę dobrobytu dla teatru angielskiego. Dramaturdzy tacy jak William Shakespeare, John Dryden i William Congreve napisali w tym czasie nowe sztuki, a teatr angielski ponownie stał się jedną z najpopularniejszych form rozrywki w Anglii.