Kształt i rozmiar: Teatr Globe był dużym, okrągłym drewnianym budynkiem o średnicy około 30 metrów. Mógł pomieścić do 3000 widzów, co czyni go jednym z największych teatrów elżbietańskiego Londynu.
Trzypoziomowe siedzenia: Teatr Globe miał trzypoziomowy układ siedzeń. Ziemianki znajdowały się na najniższym poziomie, który nazywano „podwórzem” lub „dółem”. Poziom środkowy, zwany „galeriami” lub „rusztowaniami”, został podzielony na indywidualne miejsca siedzące dla płacących klientów. Najwyższa kondygnacja, zwana „niebem” lub „chatami”, była pokryta strzechą i służyła do kręcenia scen balkonowych lub do mieszkania muzyków.
Scena i oświetlenie: Sceną była podwyższona platforma skierowana w stronę publiczności. Nie było w nim kurtyny, a aktorzy wchodzili i wychodzili drzwiami po obu stronach. Teatr Globe nie posiadał oświetlenia elektrycznego, dlatego przedstawienia odbywały się przy naturalnym świetle dziennym. W przypadku złej pogody w teatrze można było użyć świec lub pochodni, aby zapewnić dodatkowe oświetlenie.
Odbiorcy i struktura społeczna: Teatr Globe przyciągał zróżnicowaną publiczność, od szlachty i bogatych kupców po zwykłych ludzi i uczniów. Hierarchia społeczna znalazła odzwierciedlenie w rozmieszczeniu miejsc siedzących, przy czym górne kondygnacje były zajmowane przez wyższe klasy społeczne, a naziemne przez klasy niższe.
Wszechstronność i elastyczność: Elastyczna scena i prosta konstrukcja Teatru Globe pozwoliły na dużą wszechstronność w wystawianiu spektakli. Sztuki Szekspira często wystawiano na różne sposoby, wykorzystując różne poziomy sceny, włączając muzykę, taniec i efekty specjalne.
Właściwości akustyczne: Teatr Globe został zaprojektowany z myślą o doskonałych właściwościach akustycznych, dzięki czemu głosy aktorów były wyraźnie słyszalne w całym teatrze. Okrągły kształt i trzypoziomowe siedzenia pomogły wzmocnić dźwięk i zminimalizować echa.
Ogólnie rzecz biorąc, Globe Theatre był niezwykłą i kultową budowlą, która stanowiła przykład tętniącej życiem kultury teatralnej elżbietańskiej Anglii i odegrała kluczową rolę w rozwoju sztuk Szekspira i angielskiej tradycji teatralnej.