1. Szlachta i rodzina królewska: Członkowie szlachty i dworu królewskiego często uczęszczali na przedstawienia w teatrze Globe. Zwykle zajmowali najlepsze miejsca w domu, zwane „pokojami panów” lub „pokojami panów”, zlokalizowane na górnych galeriach.
2. Bogaci kupcy i biznesmeni: Znaczną część publiczności stanowili zamożni kupcy, handlarze i inne osoby posiadające środki. Mogli sobie pozwolić na wyższe ceny biletów i wygodniejsze siedzenia w galeriach, a nawet w prywatnych lożach.
3. Obywatele Londynu: Globe Theatre przyciągnął wielu mieszkańców Londynu, w tym profesjonalistów, sklepikarzy, wykwalifikowanych rzemieślników i praktykantów. Zajmowaliby środkową galerię lub miejsca za „dwa pensy”.
4. Zwykli ludzie: W przedstawieniach uczestniczyli także ludzie z niższych klas społecznych, w tym robotnicy, służący i praktykanci. Zapłacili najniższą opłatę za wstęp i stanęli na otwartej przestrzeni otaczającej scenę, zwanej „dziedzińcem” lub „dołem”.
5. Kobiety: Chociaż kobiety nie stanowiły większości publiczności, niektóre przychodziły do teatru z mężami lub męskimi towarzyszami. Jednak ze względu na panujące normy społeczne często oczekiwano od kobiet siedzenia w osobnych, przeznaczonych dla nich galeriach.
Widownię Globe Theatre charakteryzował żywy i interaktywny charakter. Ziemianie na podwórku często wyrażali swoją aprobatę lub dezaprobatę poprzez klaskanie, wiwatowanie lub buczenie. Aktywnie nawiązali kontakt z aktorami na scenie, wyrażając komentarze i odpowiedzi, a w niektórych przypadkach nawet rzucając przedmiotami.
Ogólnie rzecz biorąc, publiczność Globe Theatre akceptowała różnorodność pod względem statusu społecznego i pochodzenia, a łączyło ich wspólne zainteresowanie przedstawieniami teatralnymi Williama Szekspira i jemu współczesnych.