Jego budowa obejmowała różne techniki i cechy architektoniczne:
1. Lokalizacja i orientacja :Teatr został zbudowany na zboczu wzgórza, wykorzystując naturalne ukształtowanie terenu, aby stworzyć układ siedzeń w stylu amfiteatru. Zorientowano go na południe, zapewniając optymalną akustykę i minimalizując wpływ słońca podczas występów.
2. Okrągła orkiestra i scena :W centrum teatru znajduje się okrągła orkiestra, w której występowali aktorzy. Orkiestrę otacza podwyższona scena (tzw. proskenion), która służyła aktorom jako podwyższona platforma, poprawiająca widoczność z widowni.
3. Układ siedzeń :Część wypoczynkowa składa się z 55 rzędów wapiennych siedzeń, ułożonych w kształcie wachlarza. Siedzenia zaprojektowano z niewielkimi różnicami wysokości i głębokości, aby zapewnić widzom maksymalny komfort. Przednie rzędy siedzeń były zarezerwowane dla VIP-ów, natomiast górne sekcje były dla ogółu społeczeństwa.
4. Projekt akustyczny :Wyjątkową akustykę teatru przypisuje się kilku czynnikom, w tym rozmieszczeniu siedzeń, właściwościom odblaskowym wapienia i specyficznej krzywiźnie sceny. Funkcje te umożliwiają wzmocnienie dźwięku ze sceny i równomierną projekcję w całym teatrze.
5. Cechy architektoniczne :Teatr zawiera różne elementy architektoniczne, takie jak kolumny doryckie, rzeźbione płaskorzeźby i ozdobne gzymsy. Główne wejście do teatru wyznacza monumentalna dwupiętrowa brama zwana „Parodos”.
6. Zastosowanie teatralne :Teatr w Epidauros był używany głównie do przedstawień dramatycznych, w tym tragedii i komedii. Odbywały się tu także uroczystości religijne, wydarzenia muzyczne i zawody sportowe.
Metody konstrukcyjne stosowane w teatrze w Epidauros są przykładem zaawansowanych umiejętności inżynieryjnych i architektonicznych starożytnych Greków. Niezwykła akustyka i wyrafinowany wystrój teatru wciąż robią wrażenie zarówno na widzach, jak i na ekspertach, co czyni go trwałym świadectwem niezwykłych osiągnięć cywilizacji starożytnej Grecji.