Stanowisko Hamleta było złożone:
* Następca tronu: Był prawowitym następcą tronu Danii, co czyniło go znaczącą postacią w oczach dworu i potencjalnie narodu. Dało mu to pewien wpływ, nawet jeśli obecnie nie sprawuje formalnej władzy.
* Książę: Status księcia zapewniał mu przywileje i szacunek.
* Bratanek Klaudiusza: Był bezpośrednio powiązany z królem, dając mu pewien poziom dostępu i możliwości poruszania się po dworze.
* Nie król: Nie był on jednak faktycznym władcą. Klaudiusz sprawował tron, dzierżąc prawdziwą władzę. Hamlet nie miał oficjalnej władzy i musiał uważać, aby bezpośrednio nie kwestionować władzy Klaudiusza.
Czy zatem sprawował władzę?
* Technicznie rzecz biorąc, nie: Nie trzymał wodzy władzy.
* Ale miał potencjalną moc: Mógłby potencjalnie wykorzystać swoją pozycję i wpływy, aby rzucić wyzwanie Klaudiuszowi i odzyskać tron. Ostatecznie próbuje to zrobić, co prowadzi do tragicznego końca spektaklu.
W skrócie, stanowisko Hamleta najlepiej opisać jako stanowisko „potencjalnej władzy”. Uważał, że jego pozycja społeczna i pochodzenie są potężną postacią, ale jego moc była ukryta. Musiał zachować delikatną równowagę między swoją pozycją a pragnieniami, co ostatecznie doprowadziło do jego upadku.