1. Opisowe i żywe obrazy:Dickens używa bogatych i żywych obrazów, aby malować szczegółowe obrazy w umysłach czytelników. Tworzy tętniącą życiem atmosferę, pozwalając czytelnikowi przeżywać sceny i emocje wraz z bohaterami.
2. Symbolika:Powieść jest wypełniona symboliką, w której przedmioty, wydarzenia i postacie mają głębsze znaczenie. Na przykład duch łańcuchów Jacoba Marleya reprezentuje ciężar jego złych uczynków, podczas gdy przemiana Scrooge'a symbolizuje moc odkupienia.
3. Personifikacja:Dickens używa personifikacji, aby nadać ludzkie cechy przedmiotom nieożywionym i abstrakcyjnym ideom. Technika ta ożywia narrację, ożywia otoczenie i emocje.
4. Ironia:Dickens wykorzystuje ironię do tworzenia zabawnych i skłaniających do myślenia sytuacji. Kontrast pomiędzy skąpym Scrooge'em a otaczającymi go serdecznymi postaciami podkreśla absurdalność jego zachowania i podkreśla temat transformacji.
5. Dialog:Dialog odgrywa kluczową rolę w rozwoju fabuły i postaci. Postacie Dickensa są przedstawiane poprzez ich przemówienie, ujawniając ich osobowości i motywacje.
6. Sentymentalizm:„Opowieść wigilijna” ucieleśnia sentymentalizm epoki wiktoriańskiej, podkreślając znaczenie współczucia, empatii i przemieniającej mocy życzliwości. Powieść wywołuje u czytelników silne emocje, wywołując poczucie litości dla początkowej skąpstwa i radości Scrooge'a, gdy przechodzi on swoją przemianę.
7. Komentarz społeczny:Dickens wykorzystuje tę historię do krytyki problemów społecznych i niesprawiedliwości panujących w epoce wiktoriańskiej. Podkreśla trudną sytuację biednych i negatywne konsekwencje chciwości i materializmu, wzywając czytelników, aby przyjęli prawdziwego ducha Bożego Narodzenia.
8. Postacie Dickensa** Jego postacie są często ekscentryczne, zapadające w pamięć i większe niż życie. Wykazują szereg cech osobowości, od skąpego Scrooge'a po życzliwego Fezziwiga.
9. Humor**:Powieść jest przepełniona humorem, często podszytym ironią i sarkazmem. Dickens używa humoru, aby złagodzić ton i stworzyć kontrast wobec ponurych i refleksyjnych momentów.
Ogólnie rzecz biorąc, „Opowieść wigilijna” stanowi mistrzowskie połączenie języka opisowego, symboliki i komentarza społecznego, tworząc podnoszącą na duchu i skłaniającą do myślenia opowieść, która przemawia do czytelników od pokoleń.