Na początku XVIII wieku formalna edukacja dzieci poniżej siódmego roku życia była w Nowym Jorku rzadkością. Niektóre zamożne rodziny zatrudniały prywatnych nauczycieli, aby uczyli swoje dzieci w domu, ale większość dzieci nie otrzymała żadnej formalnej edukacji aż do osiągnięcia wieku siedmiu lub ośmiu lat.
Szkoły powszechne
Pierwsze szkoły powszechne w Nowym Jorku powstały na początku XVIII wieku. Szkoły te były finansowane przez władze miasta i były otwarte dla wszystkich dzieci, niezależnie od ich statusu społecznego i ekonomicznego. Program nauczania w tych szkołach był podstawowy i zazwyczaj obejmował czytanie, pisanie i arytmetykę.
Szkoły prywatne
Oprócz szkół powszechnych w Nowym Jorku istniało także wiele szkół prywatnych. Szkoły te były zazwyczaj droższe niż szkoły powszechne i oferowały bardziej rygorystyczny program nauczania. Niektóre szkoły prywatne oferowały także nauczanie specjalistyczne z takich przedmiotów, jak muzyka, plastyka i języki obce.
Szkoły średnie
W okresie kolonialnym w Nowym Jorku było tylko kilka szkół średnich. Szkoły te były zazwyczaj prywatne i oferowały program nauczania przygotowujący uczniów do podjęcia nauki w college'u lub na uniwersytecie. Program nauczania w tych szkołach obejmował takie przedmioty, jak łacina, greka, matematyka i przedmioty ścisłe.
Szkolnictwo wyższe
W okresie kolonialnym w Nowym Jorku istniały tylko dwie uczelnie:King's College (obecnie Columbia University) i Queens College (obecnie Rutgers University). Uczelnie te oferowały różne stopnie naukowe, w tym stopnie licencjackie, magisterskie i doktoranckie.
Ogólnie rzecz biorąc, system edukacji w kolonialnym Nowym Jorku był ograniczony, ale stopniowo się rozwijał. Liczba ludności miasta szybko rosła, a zapotrzebowanie na edukację rosło.