Z jednej strony pisma Szekspira wykazują wysoki poziom ambicji i kunsztu, co sugeruje, że mógł pragnąć uznania i pochwały dla swojej twórczości. Przywiązywał wielką wagę do konstruowania swoich sztuk, często wielokrotnie je poprawiając, miał także głębokie zrozumienie natury ludzkiej i dynamiki władzy. Co więcej, Szekspir zdawał sobie sprawę z potencjału teatru jako środka przekazu głębokich treści i angażowania publiczności, co sugerowało, że być może zależało mu na dotarciu ze swoją twórczością do szerokiego grona odbiorców.
Z drugiej strony współcześni Szekspirowi nie zawsze doceniali jego twórczość w takim stopniu, jak tego oczekiwał. Za życia dał się poznać przede wszystkim jako aktor i dramaturg sceny popularnej, a nie jako postać literacka. Dopiero po jego śmierci zaczęto kanonizować jego dzieła i uznawać je za wielką literaturę.
Co więcej, Szekspir za życia nie zabiegał o publikację swoich sztuk, a niektóre z jego dzieł ukazały się pośmiertnie lub bez jego autoryzacji. Może to wskazywać, że nie troszczył się zbytnio o zachowanie swojej reputacji i zapewnienie sobie długotrwałej sławy.
Ogólnie rzecz biorąc, możliwe jest, że Szekspir w pewnym stopniu pragnął sławy i uznania, ale jego motywacje były prawdopodobnie złożone i wieloaspektowe. Chociaż z pewnością posiadał talent i ambicje, aby zdobyć sławę, mógł mieć także inne priorytety, takie jak zarabianie na życie, zadowalanie publiczności lub wyrażanie swojej kreatywności, które miały pierwszeństwo przed samą pogonią za sławą.