Uważa się, że Ewangelia Mateusza została napisana w I wieku naszej ery, gdzieś pomiędzy 80 a 90 rokiem n.e. Często nazywana jest „Ewangelią Królestwa” lub „Ewangelią Króla”, ponieważ mocno podkreśla królewskość Jezusa i ustanowienie królestwa Bożego na ziemi.
Ewangelia Mateusza służy jako opowieść o życiu Jezusa, począwszy od jego genealogii, narodzin i początków służby. Obejmuje ważne wydarzenia, takie jak Kazanie na Górze, przypowieści, cuda oraz mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Ewangelia podkreśla także nauki Jezusa i wskazówki dla jego uczniów oraz zapewnia teologiczną podstawę dla wczesnej wspólnoty chrześcijańskiej.
Ewangelia Mateusza została napisana przede wszystkim dla odbiorców żydowskich i stara się przedstawić Jezusa jako wypełnienie proroctw Starego Testamentu. Podkreśla ciągłość między wiarą żydowską a naukami Jezusa, pokazując, że Jezus nie przyszedł, aby znieść Prawo, ale je wypełnić.
Oprócz tego, że jest autorem Ewangelii Mateusza, Mateusz jest również czczony jako święty w Kościele katolickim, prawosławnym, wschodnim, luterańskim, anglikańskim i innych tradycjach chrześcijańskich. Często jest przedstawiany w sztuce religijnej jako skrzydlaty mężczyzna trzymający księgę lub zwój, co symbolizuje jego rolę jako pisarza ewangelii.