Była to standardowa liczba klatek na sekundę w animacji w latach 90. i nadal jest powszechnie stosowana.
Chociaż 24 kl./s może wydawać się niskie jak na dzisiejsze standardy (obecnie w filmach często wykorzystuje się 24, a nawet 48 kl./s), było ono wystarczające, aby stworzyć iluzję płynnego ruchu w tych kreskówkach. Animatorzy zastosowali różne techniki w celu zwiększenia płynności, w tym:
* Ograniczona animacja: Technika ta polega na użyciu mniejszej liczby klatek na sekundę w przypadku scen statycznych lub momentów mniejszego ruchu i większej liczby klatek w przypadku dynamicznych sekwencji akcji.
* Cykle animacji: Są to powtarzające się pętle animacji, które można wykorzystać do stworzenia iluzji ciągłego ruchu, na przykład chodzenia lub biegania.
* Ostrożny czas: Animatorzy dostosowują czas każdej klatki, aby uzyskać pożądane poczucie prędkości i płynności.
Ostatecznie te czynniki w połączeniu z kunsztem i umiejętnościami animatorów przyczyniły się do płynności i uroku tych klasycznych kreskówek.