Formacje mogą być proste, z tancerzami stojącymi w linii prostej lub okręgu, lub mogą być złożone i skomplikowane, obejmujące wiele warstw i formacji zmieniających się w trakcie tańca. Granicą w tworzeniu ciekawych i dynamicznych formacji jest wyobraźnia choreografa. Oto kilka typowych formacji używanych w tańcu:
- Formowanie linii: Tancerze ustawiają się w linii prostej, pionowo lub poziomo.
- Tworzenie koła: Tancerze tworzą pełny lub częściowy okrąg, zwróceni twarzą do wewnątrz lub na zewnątrz.
- Tworzenie grupy: Tancerze są zgrupowani w różne wzory, takie jak trójkąty, kwadraty lub kształty gwiazd.
- Formacja przekątna: Tancerze są ustawieni po przekątnej na scenie, tworząc wrażenie ruchu i dynamiki.
- Formacja V: Tancerze tworzą kształt litery „V”, często z punktem „V” skierowanym w stronę publiczności.
- Formacja koła: Tancerze poruszają się ruchem okrężnym, tworząc poczucie ciągłości i przepływu.
- Formacja piramidy: Tancerze są umieszczeni w strukturze przypominającej piramidę, z jedną osobą na górze, a inne ułożone w dół.
- Formacja asymetryczna: Tancerze ustawieni są w niekonwencjonalne lub asymetryczne wzory, aby dodać wizualnego zainteresowania i odłamać się od tradycyjnych formacji.
- Formacja lustrzana: Tancerze wykonują lustrzane czynności lub ruchy, tworząc symetryczne wzory, które wzmacniają efekt wizualny.
Formacje nie ograniczają się tylko do tańców w dużych grupach; można ich używać również w solówkach, duetach i triach. Mogą mieć charakter statyczny, w którym tancerze utrzymują swoje pozycje, lub dynamiczny, obejmujący ruchy i przejścia pomiędzy formacjami. Efektywne wykorzystanie formacji zwiększa świadomość przestrzenną i wizualne emocje podczas występów tanecznych, urzekając publiczność i zwiększając jej ogólną radość z choreografii.