Sofokles, jeden z największych tragików starożytnych Greków, napisał ponad 100 sztuk teatralnych, z których zachowało się jedynie siedem. Trzy z nich przedstawiają silne, niezależne postacie kobiece, które rzucają wyzwanie tradycyjnym rolom płciowym i oczekiwaniom społecznym. Te sztuki to:
* Antygona
* Elektra
* Filoktet
Antygona
Antygona jest córką Edypa, legendarnego króla Teb. W przedstawieniu Antygona przeciwstawia się poleceniom wuja Kreona, który zabrania pochówku jej brata Polinejkesa. Antygona uważa, że jej obowiązkiem jest pochować brata, nawet jeśli wiąże się to z narażeniem własnego życia. W końcu zostaje schwytana i skazana na śmierć, ale popełnia samobójstwo, zanim wyrok będzie mógł zostać wykonany.
Antygona to postać złożona i tragiczna. Jest silna, odważna i pryncypialna, ale jest też uparta i uparta. Jej sprzeciw wobec Kreona prowadzi do jej upadku, ale ostatecznie wyłania się jako bohaterska postać, która jest gotowa umrzeć za swoje przekonania.
Elektra
Elektra jest córką Agamemnona, króla Argos, zamordowanego przez swoją żonę Klitemnestrę i jej kochanka Egistosa. W sztuce Elektra szuka zemsty na swojej matce i Egistosie za ich zbrodnię. Pomaga jej brat Orestes, który powraca z wygnania, aby zabić Klitajmestrę i Egistosa.
Electra to pełna pasji i mściwa kobieta, którą trawi pragnienie sprawiedliwości. Jest gotowa dołożyć wszelkich starań, aby pomścić śmierć ojca, nawet jeśli oznacza to poświęcenie własnego życia. Historia Electry to pełna mocy eksploracja tematów żalu, zemsty i odkupienia.
Filoktet
Filoktet to grecki wojownik, który podczas wojny trojańskiej został ukąszony przez węża. Został porzucony na wyspie Lemnos, ponieważ jego rana była tak śmierdząca, że inni żołnierze zachorowali. W sztuce Filoktetes zostaje uratowany z Lemnos przez Odyseusza i Neoptolemosa, którzy potrzebują jego pomocy, aby wygrać wojnę trojańską.
Filoktet to postać złożona i pełna współczucia. Jest utalentowanym wojownikiem i lojalnym przyjacielem, ale jest także postacią tragiczną, porzuconą i zdradzoną. Historia Filokteta to poruszająca eksploracja tematów cierpienia, straty i bohaterstwa.
Radykalne sztuki kobiece Sofoklesa rzucają wyzwanie tradycyjnym rolom płciowym i oczekiwaniom społecznym. Jego bohaterki są silne, niezależne i odważne, przeciwstawiając się konwencjom swoich czasów. Sztuki te są świadectwem geniuszu Sofoklesa jako dramaturga i jego głębokiego zrozumienia kondycji ludzkiej.