Allegro con fuoco to powszechne oznaczenie tempa w muzyce baroku, klasycyzmu i romantyzmu. Jest często używany w szybkich częściach symfonii, koncertów i sonat. Do znanych przykładów utworów oznaczonych jako Allegro con fuoco zalicza się pierwszą część V Symfonii Beethovena, trzecią część 21 Koncertu fortepianowego Mozarta i czwartą część Koncertu skrzypcowego Mendelssohna.
Allegro con fuoco to wszechstronne oznaczenie tempa, które można wykorzystać do przekazania szerokiej gamy emocji, od radości i podekscytowania po złość i pasję. Jest to potężne i dramatyczne tempo, które może dodać do utworu muzycznego mnóstwo energii i emocji.