Walc od samego początku jako taniec ludowy został zaakceptowany w społeczeństwie arystokratycznym, gdy został wprowadzony na początku XIX wieku przez francuską cesarzową Eugenię. Jego popularność stale rosła w Europie i obu Amerykach i pozostaje dziś jednym z najpopularniejszych tańców towarzyskich.
Muzyka walcowa charakteryzuje się zazwyczaj delikatnym metrum 3/4 z akcentem pierwszego taktu. Często towarzyszą mu instrumenty smyczkowe, takie jak skrzypce, altówki i wiolonczele, oraz instrumenty dęte drewniane, takie jak klarnety i flety.
Walce mogą być instrumentalne lub śpiewane. Do najsłynniejszych walców należą „Nad Błękitnym Dunajem” Johanna Straussa II, „Walc kwiatów” z baletu „Dziadek do orzechów” Czajkowskiego i „Fascynujący rytm” George'a Gershwina.