Co to jest taniec uliczny?

Taniec uliczny lub taniec uliczny (czasami nazywany tańcem narodowym lub tańcem klubowym) to style tańca, które ewoluowały poza studiami tańca, w każdej dostępnej otwartej przestrzeni, takiej jak ulice, parki, dziedzińce szkolne, imprezy rave i kluby nocne. Kontrastuje to z tańcem towarzyskim lub innymi tańcami, których zazwyczaj uczy się i wykonuje w wyznaczonych miejscach, takich jak studia, teatry lub sale koncertowe. Tańce uliczne mają czasami charakter improwizacyjny i społeczny, zachęcając do interakcji i kontaktu z przechodniami i innymi uczestnikami. Innym razem mogą być częścią przećwiczonego i opracowanego choreografii przedstawienia. Istnieje wiele różnych stylów tańca ulicznego; niektóre z bardziej popularnych stylów obejmują:

Breaking (B-boying/B-girling):atletyczny styl tańca ulicznego, który obejmuje akrobatyczne ruchy upadków, takie jak rotacje, skoki i przewroty, a także zamrożenie ciała, podczas którego tancerz wydaje się zatrzymywać na chwilę w określonej pozie.

Popping (Poppin'):tancerze skupiają się na szybkich i ostrych skurczach mięśni, zwanych „popami” i „blokadami”, które naśladują działanie robota.

Blokowanie:tancerze zatrzymują się lub „blokują” w różnych pozach, a następnie „uwalniają”, szybko przechodząc do następnej pozy.

Taniec house:wywodzi się ze sceny disco w Chicago w latach 70. XX wieku i charakteryzuje się skomplikowaną pracą nóg, płynnymi ruchami ramion i tułowia oraz improwizacyjnym charakterem.

Waacking:styl tańca wywodzący się ze sceny balowej LGBTQ w Los Angeles w latach 70. XX wieku, charakteryzujący się wyrazistymi ruchami ramion i dłoni, przypominającymi machanie lub „waacking” wachlarzem.

Vogue (Voguing):wysoce stylizowany i teatralny styl tańca, również wywodzący się ze sceny balowej LGBTQ, obejmujący pozowanie, „vogueing” i efektowne pozy modelek.

Powyższa lista to tylko niewielki wybór wielu różnych stylów tańca ulicznego, które istnieją na całym świecie, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy, historię i wpływy kulturowe.