Louis Armstrong (1901–1971) był amerykańskim trębaczem, wokalistą i aktorem, który przez ponad 50 lat był czołową postacią jazzu. Armstrong urodził się w Nowym Orleanie w Luizjanie i rozpoczął karierę jako muzyk na łodziach rzecznych. Później przeniósł się do Chicago, gdzie grał z kilkoma zespołami jazzowymi, w tym z Creole Jazz Band i Hot Five. W latach trzydziestych Armstrong stał się artystą solowym i koncertował po całym świecie, występując w nocnych klubach, salach koncertowych i filmach.
Gra na trąbce Armstronga charakteryzowała się techniczną doskonałością i emocjonalną siłą. Był jednym z pierwszych muzyków jazzowych, który zastosował śpiew scatowy, a jego chrypliwy głos stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych dźwięków w jazzie. Armstrong wniósł także znaczący wkład w rozwój improwizacji jazzowej. Był znany ze swojej zdolności do tworzenia spontanicznych solówek, które były zarówno wirtuozowskie, jak i uduchowione.
Nie można przecenić wpływu Armstronga na jazz. Był główną inspiracją dla późniejszych pokoleń muzyków jazzowych, w tym Milesa Davisa, Johna Coltrane'a i Elli Fitzgerald. Muzyka Armstronga nadal cieszy się uznaniem ludzi na całym świecie, a on jest uważany za jednego z najwybitniejszych muzyków jazzowych wszechczasów.