1. Improwizacja: Armstrong był mistrzem improwizacji, potrafiącym tworzyć spontaniczne solówki, które były zarówno genialne technicznie, jak i wyraziste emocjonalnie. Jego solówki często charakteryzowały się innowacyjnym wykorzystaniem melodii, harmonii i rytmu, a on był znany ze swojej zdolności do śpiewania „scatowego”, co polegało na używaniu nonsensownych sylab do tworzenia improwizacji wokalnych.
2. Styl wokalny: Śpiewający głos Armstronga był natychmiast rozpoznawalny, miał ciepły, chropowaty ton i niepowtarzalny styl frazowania. Był jednym z pierwszych wokalistów jazzowych, który wykorzystał swój głos jako instrument, traktując go równie melodyjnie i improwizacyjnie, jak grę na trąbce.
3. Gra na trąbce: Armstrong był trębaczem-wirtuozem, posiadającym nienaganną technikę i niezwykłą umiejętność gry zarówno w wysokich, jak i niskich rejestrach. Jego gra na trąbce charakteryzowała się klarownością, precyzją i inwencją melodyczną, a on był znany ze stosowania warków, zakrętów i innych efektów.
4. Przywództwo: Armstrong prowadził kilka ważnych big bandów, w tym swój własny, i był poszukiwanym muzykiem sesyjnym, grającym z wieloma najwybitniejszymi muzykami jazzowymi tamtej epoki. Jego przywództwo i mentorstwo pomogły ukształtować kurs jazzu i wywarły wpływ na niezliczoną liczbę muzyków.
5. Popularyzacja jazzu: Sława i popularność Armstronga pomogły przybliżyć jazz szerszej publiczności, przedstawiając go słuchaczom, którzy mogli nie być zaznajomieni z tym gatunkiem. Jego nagrania i występy dotarły do publiczności na całym świecie i pomogły w ugruntowaniu pozycji jazzu jako głównej siły muzycznej XX wieku.
6. Innowacje i eksperymenty: Armstrong zawsze przesuwał granice jazzu i próbował nowych rzeczy. Eksperymentował z różnymi stylami muzycznymi, w tym swingiem, bluesem i tradycyjną muzyką pop, zawsze był chętny do współpracy z innymi muzykami i wypróbowywania nowych pomysłów.
Wpływ Armstronga na jazz jest niezmierzony, a jego wkład w ten gatunek jest nadal odczuwalny. Jego muzyka nadal inspiruje i urzeka publiczność na całym świecie, a on pozostaje ikoniczną postacią w historii jazzu.