Blokowanie charakteryzuje się wyraźnymi kątowymi i szybkimi ruchami ramion i ciała. Znany jest ze swoich skomplikowanych ruchów rąk, które są zsynchronizowane z muzyką. Locking został opracowany w latach 70. XX wieku przez Dona Campbella, którego inspiracją były techniki animacji stosowane w kreskówkach i pop-arcie.
Pukanie:
Popping charakteryzuje się szybkimi i izolowanymi skurczami mięśni, które powodują efekt trzaskania w ciele. Polega na gwałtownych i gwałtownych ruchach, często wykonywanych w rytm muzyki. Pionierami poppingu byli w latach 70. tancerze tacy jak Boogaloo Sam, Mr. Wiggles i Popin' Pete.
Przełamanie (B-boying/B-girling):
Breaking, znany również jako B-boying lub B-girling, to dynamiczny styl tańca obejmujący ruchy akrobatyczne i misterną pracę nóg. Znany jest z rytmicznych ruchów ciała, w tym kręcenia głową, stania na rękach, zamrożenia i ruchów siłowych. Breaking powstał w latach 70. na Bronksie i zyskał popularność dzięki imprezom blokowym i występom ulicznym.
Podnoszenie:
Uprocking to taniec partnerski łączący w sobie elementy sztuk walki, akrobatyki i breakdance. Powstała w Bronksie w latach 70. XX wieku i jest znana ze swojego konkurencyjnego charakteru. Uprockerzy biorą udział w bitwach, podczas których prezentują swoje umiejętności i rzucają sobie wyzwanie poprzez improwizowane ruchy taneczne.
Te cztery style tańca, wraz z innymi wpływami, takimi jak jazz, funk i tradycyjne tańce afrykańskie, odegrały kluczową rolę w tworzeniu i rozwoju różnorodnego i tętniącego życiem stylu tańca hip-hopowego. Taniec hip-hopowy zawiera elementy tych podstawowych tańców i przez lata ewoluował i rozszerzył się, włączając różne inne wpływy i style.