* Doskonała taktyka morska: Marynarka angielska pod dowództwem lorda Howarda z Effingham zatrudniała statki bardziej zwrotne i zwrotniejsze niż hiszpańskie. Zastosowali taktykę zwaną „żeglowaniem w szeregu z przodu”, aby wymanewrować większe i wolniejsze hiszpańskie galeony.
* Skuteczne uzbrojenie: Okręty angielskie posiadały lepsze działa i strzelców, którzy mogli wyrządzić znaczne szkody statkom hiszpańskim.
* Sprzyjające warunki pogodowe: Anglicy korzystali na silnym wietrze, który utrudniał Hiszpanom utrzymanie szyku i efektywne wykorzystanie dużych dział. Taka pogoda utrudniała również hiszpańskim statkom lądowanie żołnierzy w Anglii.
* Angielskie statki ogniowe: Anglicy używali „statków strażackich”, czyli statków wypełnionych łatwopalnymi materiałami, które wysyłano w celu podpalenia hiszpańskich galeonów. Spowodowało to znaczne szkody i zakłócenia w flocie hiszpańskiej.
* Zbyt duża pewność siebie hiszpańskiej Armady: Hiszpanie wierzyli, że mają lepszą flotę i nie doceniali Anglików. Brakowało im także jasnej strategii i wolno dostosowywali się do zmieniających się warunków.
Chociaż hiszpańska Armada nie została całkowicie zniszczona, poniosła ciężkie straty i została zmuszona do wycofania się z powrotem do Hiszpanii, co oznaczało zdecydowane zwycięstwo Anglików i znacznie osłabiało hiszpańską dominację morską.