Meksykański taniec kapeluszy, zwany także Jarabe Tapatío, to tradycyjny taniec meksykański, który charakteryzuje się fantazyjną pracą nóg i noszeniem kapelusza z szerokim rondem. Uważa się, że taniec ten powstał w XIX wieku w stanie Jalisco w Meksyku. Szybko zyskał popularność w całym kraju i obecnie jest częstym elementem meksykańskich występów i uroczystości tańca ludowego.
Meksykański taniec kapeluszy jest zwykle wykonywany pomiędzy tancerzem i tancerką. Tancerz będzie ubrany w tradycyjny meksykański strój, np. garnitur charro, a kobieta w długą suknię z pełną spódnicą. Tancerz często trzyma sombrero (meksykański kapelusz), które służy jako rekwizyt podczas tańca.
Taniec charakteryzuje się żywą muzyką, szybkimi krokami i skomplikowanymi ruchami. Tancerze wykonują różnorodne kroki, m.in.:podskoki, skoki, obroty i zwroty. Poruszają się także w kółko i klaszczą w rytm muzyki. Taniec jest oparty na żywej i energicznej muzyce mariachi 3/4, a tempo stopniowo wzrasta w trakcie tańca.