Wiersz jest medytacją nad ludzkim ciałem, jego pięknem i ograniczeniami. Porusza takie tematy, jak śmiertelność, konflikt między umysłem a ciałem oraz poszukiwanie sensu życia.
Wiersz rozpoczyna się od opisu ciała jako „tajemniczego domu” pełnego cudów. Borges szczegółowo opisuje narządy i funkcje ciała, używając żywych obrazów i metafor, aby oddać ich złożoność i piękno. Używa także ciała jako metafory kondycji ludzkiej, zgłębiając takie tematy, jak tożsamość, świadomość i poszukiwanie sensu życia.
Borges wykorzystuje w wierszu różnorodne techniki literackie, w tym symbolikę, metaforę i alegorię. Używa również powtórzeń i kontrastu, aby stworzyć poczucie rytmu i ruchu. Wiersz napisany jest wierszem wolnym, co pozwala Borgesowi zgłębiać tematykę wiersza w sposób bardziej elastyczny i wyrazisty.
„El Cuerpo” to mocny i poruszający wiersz, który bada ludzkie ciało i ludzką kondycję. To dzieło złożone i wieloaspektowe, które zachęca do wielu interpretacji. Wiersz był szeroko badany i chwalony przez krytyków i uważany jest za jedno z najważniejszych dzieł Borgesa.