Najwcześniejsze dowody istnienia tańca pochodzą z Indii z około 9 000 lat p.n.e. Malowidła z tego okresu przedstawiają ludzi tańczących w kręgu wokół ogniska i sugerują, że taniec stanowił już znaczącą część kultury ludzkiej.
Starożytne tańce
W starożytnej Grecji taniec był uważany za formę sztuki i często był wykonywany podczas ceremonii religijnych i przedstawień teatralnych. Grecy rozwinęli wiele różnych rodzajów tańców, w tym walc, tango i flamenco.
Tańce średniowieczne
W średniowieczu taniec był postrzegany jako czynność niepoważna i często tłumiony przez Kościół. Jednak niektóre tańce przetrwały i ewoluowały, na przykład rondo i kolęda.
Tańce renesansowe
W epoce renesansu taniec przeżył odrodzenie i ponownie został uznany za ważną formę sztuki. W tym okresie powstało wiele nowych tańców, w tym balet, mazurek i cha-cha.
Tańce współczesne
W XX wieku taniec ewoluował wraz z pojawieniem się nowych stylów, takich jak taniec jazzowy, stepowanie i breakdance. Dziś taniec jest zjawiskiem globalnym, którym cieszą się ludzie w każdym wieku i każdej kulturze.
Oto kalendarium niektórych kluczowych wydarzeń w historii tańca:
9000 p.n.e.: Malowidła w Indiach przedstawiają ludzi tańczących w kręgu wokół ognia.
5000 p.n.e.: Pierwsze dowody tańca w Chinach.
3000 p.n.e.: Egipcjanie zaczynają używać tańca jako formy ekspresji religijnej.
1500 p.n.e.: Taniec staje się formą rozrywki w Grecji i Rzymie.
XII wiek: Wyprawy krzyżowe przynoszą do Europy nowe formy tańca.
XV wiek: W okresie renesansu następuje renesans zainteresowania tańcem.
XVII wiek: Balet rozwija się we Francji.
XVIII wiek: Taniec towarzyski staje się popularny w Europie.
XIX wiek: Taniec jazzowy i stepowanie pojawiają się w Stanach Zjednoczonych.
XX wiek: Rozwija się taniec nowoczesny i taniec postmodernistyczny.
Taniec wciąż ewoluuje, codziennie powstają nowe style i formy.