1. Wyrażanie emocji: Choreografia Grahama kładła nacisk na wyrażanie ludzkich emocji poprzez ruch. Jej tańce często poruszały złożone tematy, takie jak miłość, smutek, radość i konflikt.
2. Ruchy naturalistyczne: W przeciwieństwie do wysoce stylizowanych i liniowych ruchów baletu, technika Grahama obejmowała bardziej naturalne i płynne gesty, inspirowane codziennymi ruchami i ludzkimi zachowaniami.
3. Skurczanie i rozluźnianie: Charakterystyczna technika ruchu Grahama obejmuje serię skurczów i rozluźnień tułowia, które tworzą dynamiczne napięcie i uwalniają energię. Technika ta wzmacnia ekspresję emocji i dodaje głębi ruchowi.
4. Praca na podłodze: Martha Graham przedstawiła koncepcję wykorzystania podłogi jako kreatywnej przestrzeni do tańca. Jej choreografia często obejmowała toczenie się, odpychanie i eksplorację ruchów blisko ziemi.
5. Oddech i rytm: Graham przywiązywał dużą wagę do związku między ruchem i oddechem. Jej tancerze zostali przeszkoleni, aby koordynować swoje ruchy z oddechem, tworząc harmonijny i rytmiczny przepływ ruchu.
6. Kostiumy: Współpraca Graham z wpływowymi projektantami kostiumów, takimi jak Isamu Noguchi, zaowocowała innowacyjnymi i wyrazistymi kostiumami, które uzupełniały i ulepszały jej choreografię.
7. Współpraca: Graham współpracował z czołowymi artystami z różnych dziedzin, w tym kompozytorami i artystami wizualnymi, aby stworzyć wciągające i multidyscyplinarne spektakle.
8. Narracja i charakterystyka: Choreografia Grahama często opowiadała historie i rozwijała postacie, zacierając granice między tańcem a teatrem. Jej tańce często zawierały dramatyczne zwroty i złożone emocje.
9. Dziedzictwo i wpływy: Innowacyjne techniki i pomysły Marthy Graham wywarły głęboki wpływ na świat tańca współczesnego. Jej twórczość zainspirowała niezliczoną liczbę tancerzy i choreografów, kształtując ewolucję tej formy sztuki.