Chociaż w podejściu wysoce intelektualnym ceni się intelekt i analizę, czasami może brakować praktycznych wytycznych lub ram, które pomogłyby w wyborze i zastosowaniu strategii nauczania. Może to skutkować tym, że nauczyciele będą polegać wyłącznie na swoim rozumowaniu i intelektualnym zrozumieniu, zamiast uwzględniać szersze czynniki kontekstowe, dowody empiryczne lub najlepsze praktyki.
Niektóre zasady przewodnie, których może brakować w podejściu wysoce intelektualnym, obejmują:
1. Praktyki oparte na dowodach :Wysoce intelektualne podejście może nie dawać priorytetu wykorzystaniu badań lub praktyk opartych na dowodach przy wyborze strategii nauczania. Może to prowadzić nauczycieli do polegania wyłącznie na swoim rozumieniu poznawczym, bez uwzględniania dowodów empirycznych potwierdzających skuteczność niektórych strategii.
2. Różne style uczenia się :Wysoce intelektualne podejście może nie uwzględniać różnych stylów uczenia się uczniów. Może przesadnie podkreślać intelektualny aspekt uczenia się, zaniedbując inne istotne czynniki, takie jak społeczne, emocjonalne i kinestetyczne style uczenia się. Koncentrując się wyłącznie na procesach poznawczych, nie uwzględnia potrzeby zaspokajania różnorodnych potrzeb edukacyjnych.
3. Zastosowanie praktyczne :Chociaż wysoce intelektualne podejście może zapewnić głęboką wiedzę teoretyczną, może nie oferować konkretnych wskazówek, jak przełożyć teorie na praktyczne zastosowania w klasie. Nauczycielom może być trudno wypełnić lukę między abstrakcyjnymi pomysłami a scenariuszami nauczania w świecie rzeczywistym.
4. Włączenie społeczne i równość :Wysoce intelektualne podejście może przeoczyć znaczenie kwestii równości i włączania w nauczaniu. Może nie uwzględniać zróżnicowanego pochodzenia, doświadczeń i potrzeb uczniów, co może stwarzać bariery w skutecznym uczeniu się dla niektórych grup uczniów.
5. Autentyczna ocena :Wysoce intelektualne podejście może przesadnie podkreślać metody oceny poznawczej, zaniedbując wartość autentycznych i całościowych ocen, które uwzględniają umiejętności twórcze, praktyczne i społeczne uczniów.
6. Przekazanie wiedzy :Chociaż podejście wysoce intelektualne może skupiać się na zdobywaniu wiedzy i informacji, może nie uwzględniać w odpowiedni sposób tego, w jaki sposób uczniowie mogą zastosować zdobytą wiedzę w rzeczywistych sytuacjach lub przenieść ją do nowych kontekstów.
7. Wspólne uczenie się :Wysoce intelektualne podejście może nie doceniać korzyści płynących ze wspólnego uczenia się, interakcji uczeń-uczeń i nauczania rówieśniczego. Mogłoby to nadmiernie nadać priorytet indywidualnemu myśleniu i podważyć znaczenie interakcji społecznych i wspólnych doświadczeń edukacyjnych.
8. Opinie i adaptacja :W podejściu wysoce intelektualnym może brakować nacisku na bieżące informacje zwrotne od uczniów i dostosowywanie strategii nauczania w oparciu o postępy i potrzeby uczniów. Można założyć, że jeśli strategia jest intelektualnie uzasadniona, będzie skuteczna bez uwzględnienia potrzeby ciągłej oceny i dostosowywania.
9. Integracja technologiczna :Wysoce intelektualne podejście może przeoczyć potencjał technologii w ulepszaniu nauczania i uczenia się. Może nie doceniać wartości cyfrowych narzędzi, zasobów i interaktywnych środowisk edukacyjnych w angażowaniu uczniów i wspieraniu ich zrozumienia.
10. Inteligencja emocjonalna :Wysoce intelektualne podejście może zaniedbać znaczenie inteligencji emocjonalnej i umiejętności interpersonalnych w nauczaniu. Może przeoczyć rolę empatii, samoświadomości i regulacji emocjonalnej w tworzeniu wspierającego środowiska uczenia się.
Włączenie tych zasad przewodnich do podejścia do nauczania może pomóc nauczycielom zrównoważyć rygor intelektualny z względami praktycznymi i zapewnić uczniom skuteczne i włączające doświadczenia edukacyjne.